
قلم بنویس ؛از مادرم بنویس،از توحید عرفان و اخلاصش بنویس
قلم بنویس؛ازمهر،صفا،عطوفت،صداقت و رشادت مادر مهربانم بنویس؛
قلم بنویس،از شجاعت ودلیری وسیاست آن نور چشمانم .
قلم بنویس،چرا توقف کردی؟اززهد تقوی و ورع مادرم بنویس .
نکند توقفت به خاطر ناجوانمردی ما فرزندان است.نکند توقفت از بی لیاقتی وبی مهری ما بیچاره گان است.نکند توقفت از دوری گرفتن ما از مادرمان استقلم بنویس؛از بی مهری و بی توجهی فرزندانی که نه تنها اوصاف نیکوی مادرشان را نمی دانند، بلکه در مقابل توحین و فحش وناسزای مخالفان آرام نشسته اند.
اما باز هم بنویس،بنویس از علم و فقاهت،پارسایی و دانایی مادرمهربان و دلسوزی که در کنار شمع نبوت ،شب و روز پَرمی زد .
بنویس. تا این فرزندان ناخلف،مادرشان را بشناسند ،یا حداقل از شیوه زندگی اش با خبر باشند.
بنویس که ما نیاز مندیم.بنویس حقایق را و بامایان بنمایان.شاید که پند گیریم،شاید که هدایت شویم،شاید که توبه کنیم وقدر مادر مهربانمان را بدانیم.شاید به خاطر او گریه سر دهیم ومورد توجه مهر سحر آسایش قراربگیریم.
ادامه مطلب را حتما بخوانيد
|
+| نوشته شده توسط عبدالناصر در هجدهم اردیبهشت 1387 ساعت 7:30
|